ตามรอยตะวัน (พ.ศ. 2536)
1 ต้องการด่วน
คำร้อง จักราวุธ แสวงผล
ทำนอง/เรียบเรียง โสฬส ปุณกะบุตร
โดดเดี่ยวเดียวดายทั้งไกลทั้งลำบาก อยู่ก็ยากไม่คุ้นเคย
ต้องจากกันมาใจหายทุกวันเลย คงอีกนานถึงเจอกัน
มันคงจะดีถ้ามีคำตอบให้พอรู้ว่ายังแคร์
เมื่อกำลังใจชักเริ่มขาดแคลน
ส่งมาให้ด่วนสำคัญที่สุดให้ช่วยที
ส่งความรักด่วนยิ่งเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
ทางนี้ต้องการด่วน……
{ทางนี้ต้องการด่วน}
จัดส่งมาเป็นข้อความก็พอได้ ให้เป็นคำที่คุ้นเคย
จะส่งกันมาเป็นเสียงก็ดีเลย จะได้ฟังให้ชื่นใจ
ยังคงรอคอยต้องการคำตอบให้พอรู้ว่ายังแคร์
เมื่อกำลังใจชักเริ่มขาดแคลน
ครั้งนี้มีเพียงผู้เดียวที่พอเยียวยา
เหงาหงอยเดียวดายเท่าไร
ยังไงก็พอจะทน……ถ้าเธอนั้นคอยห่วงใย
ส่งมาให้ด่วนกำชับว่าด่วนให้ช่วยที
ส่งความรักด่วนยิ่งเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี
ทางนี้ต้องการด่วน……
{ทางนี้ต้องการด่วน}
2 หมดแล้วหมดเลย
คำร้อง สุรักษ์ สุขเสวี
ทำนอง/เรียบเรียง ชาตรี คงสุวรรณ
สิ่งดีดีที่ทำไว้ที่มันมาจากความจริงใจครั้งนั้น
คิดว่าแสนเนิ่นนานที่เธอได้ไป
แต่เธอเองในวันนั้นเหมือนว่าเธอไม่เคยจะมาสนใจ
รักที่มีให้ไปแต่เธอนั้นไม่ต้องการ
วันที่เธอกลับคืนมาครั้งนี้ น่าที่จะรู้ดีว่าจะไม่เหมือนวันวาน
คำว่ารักที่เคยมีให้นั้น นับตั้งแต่นี้ไม่มีสิ่งนั้นเหลือให้เธอ
หมดแล้วหมดเลย ใจที่เคยให้กัน
ก็เหมือนลมที่พัดผ่าน แล้วคงจะเลยลับไป
ผ่านแล้วผ่านเลย ก็คงไม่มีครั้งใหม่
เมื่อผ่านคำว่าช้ำใจ ก็ไม่มีใครอยากช้ำซ้ำรอยเก่า
สิ่งดีดีในวันนั้นค่ามันคงไม่พอให้เธอสนใจ
ถึงทำดีอย่างไรแต่เธอนั้นไม่ต้องการ
เธอมาครั้งนี้รู้สึกยินดี ที่ได้มาเจอ
ก็ยังพอมีใจไว้ให้กับเธอ อย่างคนที่เคยคบกัน
เจ็บแล้วเจ็บเลย เป็นบทเรียนล้ำค่า
เมื่อผ่านความเจ็บช้ำมา ก็ถึงเวลาที่จะขอเป็นคนใหม่
ขอโทษจริงๆ……ถ้าทำให้เธอช้ำใจ
3 ตำนาน
คำร้อง นวฉัตร
ทำนอง/เรียบเรียง ชุมพล สุปัญโญ
ตะวันอ่อนแรงสั่งลาป่าเขา แต่ใจคนเราไม่เคยพักผ่อน
อ่อนล้าเพียงไหนไม่เคยอ้อนวอน ไม่เคยอาทรต่อดินฟ้า
เส้นทางชีวิตหนักเกินหลุดพ้น แต่ใจยังทนดิ้นรนฟันฝ่า
แต่มันสลายแค่เพียงพริบตา เมื่อมันไปบูชาให้กับคำว่ารัก
{มันคือตำนานหัวใจ…ของหลายคน}
ที่ถูกควานรักครอบงำให้มีอันเป็นไป
{มันเป็นตำนานของคน…ที่ฝังจำ}
เมื่อถูกควานรักสีดำเข้าทำร้าย
{มันคือตำนานเรื่องราว…อันร้าวราน}
บนหลักประหารหัวใจที่มันรอความตาย
{มันเป็นตำนานหัวใจ…ที่หลายคน}
ต้องมีคำถามมากมายว่าความรัก…มันมีไว้ทำไม
กับคนเหล่านั้นกับวันสับสน ต้องกลายเป็นคนพิการทางใจ
ตำนานแห่งรักไม่เคยเว้นใคร หนึ่งคนในตำนานมันก็คือตัวฉัน
4 ร้อยคน
คำร้อง วีรเกียรติ รุจิรกุล
ทำนอง/เรียบเรียง จาตุรนต์ เอมซ์บุตร
เมื่อต้องสูญเสียใครไปสักคนหนึ่ง เริ่มจะรู้จะซึ้งเริ่มจะเข้าใจ
ว่าคนนั้นเขามีความหมายยิ่งใหญ่ แต่เมื่อรู้ก็สายเกินจะแก้ทัน
ได้เจอกับผู้คนที่ผ่านมาตั้งมากมาย
ไม่พบเลยซักรายที่เหมือนคนที่เขาเดินจากไป…ซึ้งใจก็คราวนี้เอง
ร้อยคนคงมีแค่เพียงซักคน ที่จริงใจกับเรา
ร้อยทีคงมีแค่เพียงซักคราว ที่เจอคนจริงใจ
เมื่อวันนี้เข้าใจได้ทุกทุกอย่าง ก็เลยตั้งความหวังไว้ในหัวใจ
หากคราวนี้ได้เจอได้พบคนใหม่ จะรักษาเอาไว้ให้นานเท่านาน
อยากบอกทุกทุกคนว่าถ้าพบใครที่ดี
ถนอมเขาให้ดีอย่าได้ทำให้เขาลอยหลุดไป…
เขาคือหนึ่งในร้อยคน
5 วันที่สายไป
คำร้อง อรรณพ จันสุตะ
ทำนอง/เรียบเรียง สมชัย ขำเลิศกุล
ท้องฟ้าใสๆมันต้องกลายต้องหมอง
จะมองดูดาวก็ไม่เห็นแม้ดวงดาวสักดวง
พื้นน้ำใสๆพลันกลับกลายเป็นสี
ไม่มีปูปลามีแต่หมาเน่าลอยมาแต่ไกล
ขุนเขาสีเขียวเป็นแหล่งรวมป่าไม้
ก็โดนทำลายจนไม่เหลืออะไรให้ชื่นชม
เหลือทิ้งๆไว้มีแต่ความขื่นขม
ไอ้โลกใบกลมๆก็คงไม่เหลือให้ชื่นชมกันต่อไป
{วันแล้ววันเล่าโลกมันเฉามันเจ็บ}
เจ็บจนร้องตะโกนแต่ไม่มีผู้คนจะฟัง
{รอถึงวันหนึ่งก็คงซึ้งกันบ้าง}
เมื่อโลกใบนี้มันพังส่งเสียงดังผู้คนคงได้ยิน
{รอจนวันนั้น} อาจเป็นวันที่สายไป
{จนวันสุดท้าย} ไม่มีใครจะช่วยทัน
{ยังมีวันนี้} ถ้ายินดีจะช่วยกัน
{รอจนวันนั้น} เราก็คงจะเสียใจ
6 เดินต่อไป
คำร้อง อรรณพ จันสุตะ
ทำนอง/เรียบเรียง สมชัย ขำเลิศกุล
เราเปรียบชีวิตคือเส้นทางที่ให้เราวิ่งฝ่า
เราเจอะปัญหาที่มาขัดขวาง
มีขวากมีหนามระหว่างทางที่ให้เราต้องเจ็บ
เราเก็บความทุกข์และความพ่ายแพ้
เป็นฉากชีวิตที่เราต่างวิ่งเข้าไปเจอะวิ่งเข้าไปสู่
จะสุขจะทุกข์ก็คงแล้วแต่
เป็นฉากชีวิตที่เดินผ่านต้องให้เจนจัดต้องให้เจนจบ
จะสุขจะทุกข์ก็คงแล้วแต่
บางแห่งมืดครึ้มและน่ากลัวทุกข์ไม่เคยรู้จบ
จนผ่านมาพบหนทางสดใส
เราสุขเรายิ้มเราผ่อนคลายโลกก็ดูสวยสด
เราเก็บความทุกข์และความพ่ายแพ้
เดินต่อไปไม่ต้องกลัวลำบาก
ก้าวเข้าไปถ้าหากอยากจะเรียนรู้ไว้
เดินต่อไปกล้าผจญความจริง
เมื่อเรามองทุกสิ่งมันจะต้องเป็นไป
หากเราเข้าใจ……เดินต่อไป
7 แค่หนึ่งคำ
คำร้อง จักรวรรดิ พัฒน์พิบูลย์
ทำนอง/เรียบเรียง อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ
หนึ่งคำที่ฉันลืมบอกไปหนึ่งคำที่ฉันลืมบอกเธอ
หนึ่งคำที่ฉันละเลยอยู่เสมอ เชื่อว่าคำนั้นรู้กันในใจ
และแล้วเมื่อเขาเจอกับเธอ บอกเธอว่ารักเธอมากมาย
จากนั้นเมื่อเขาพาเธอจากไป ได้แต่จำไว้สอนใจตัวเอง
เหตุการณ์คราวนี้ได้รับความรู้ใหม่
สิ่งที่ทำไปมันแพ้คำหนึ่งคำ
หากเพียงรู้จะไม่ยอมเหนื่อยล้าทนสู้ทำ
แค่บอกว่ารักเธอ ว่ารักเธออย่างเดียว…ก็คงพอ
แค่นี้เส้นผมบังภูเขาแต่ใจไม่คิดเลยสักครั้ง
จะบอกไปถึงแม้เธอไม่อยู่ฟัง บอกว่ายังรัก รักเธอคนเดียว
เหตุการณ์คราวนี้ได้รับความรู้ใหม่
สิ่งที่ทำไปมันแพ้คำหนึ่งคำ
หากเพียงรู้จะไม่ยอมเหนื่อยล้าทนสู้ทำ
แค่บอกว่ารักเธอ ว่ารักเธออย่างเดียว
{หากเพียงรู้จะไม่ยอมเหนื่อยล้าทนสู้ทำ}
บอกว่ารักเธอ ว่ารักเธออย่างเดียว…ก็คงพอ…ก็คงพอ
8 ครั้งสุดท้าย
คำร้อง อรรณพ จันสุตะ
ทำนอง/เรียบเรียง ธนา ลวสุต
มันจำเป็นที่ต้องเดินคนเดียว
ทำตัวโดดเดี่ยวกันอีกครั้ง
จะทำใจแล้วไปตามลำพัง
หันหลังเดินจากกันอีกหน
ไปคราวนี้คงจะเป็นครั้งสุดท้าย
ไม่กลับใจมาทุกข์ทน
คงพอแล้วที่จะอยู่กันสองคน
แต่อีกคนเอาแต่คอยทำร้ายกัน
ก็พอเข้าใจว่าเธอต้องลำบาก
แหละคงยุ่งยากใจที่จะลา
ก็พอเข้าใจขอไปเองดีกว่า
ไม่ต้องเสียน้ำตามาหลอกกัน
จะเป็นไรถ้าต้องไปคนเดียว
ก็โดนปล่อยเดี่ยวมากี่ครั้ง
มันเคยชินที่ต้องเดินลำพัง
มันคงไม่ต่างกันอีกหน
9 เพียงเท่านี้
คำร้อง สุรักษ์ สุขเสวี
ทำนอง/เรียบเรียง สมชัย ขำเลิศกุล
ถ้าหากชีวิตคนเราที่เป็นไป
จะทำอะไรได้ดังที่ใจเราต้องการ
สิ่งที่ใฝ่ฝันจะทำมาแสนนาน
นั่นคือการดีต่อเธอและคอยใส่ใจ
แต่กับชีวิตจริงๆที่เป็นอยู่
ต้องรับต้องรู้ต้องทำเรื่องราวมากมาย
จนในวันนี้ ที่เธอลาร้างไป
ฉันเข้าใจถึงความผิดพลั้งได้เป็นอย่างดี
ถ้าหากวันนั้นได้ทำอะไรที่คิดจะทำ
ก็คงไม่ช้ำไม่เป็นอย่างนี้
แต่ติดที่ฉันทุ่มเทกับเธอไม่ได้เต็มที่
ก็เพียงเท่านี้ที่ทำให้เราเลิกกัน
แค่อยากจะย้ำความจริงที่เป็นอยู่
แค่ขอให้รู้ว่าใจก็รักเธอมากมาย
อยากให้เธอรู้ให้เธอได้เข้าใจ
ว่าทำไมฉันจึงทำได้เพียงเท่านี้
ก็อยากจะยื้ออยากอ้อนวอนให้เธอคืนมา
ขจัดปัญหาให้จบสิ้นไป
แต่สิ่งที่คิดกับเรื่องจริงที่มันเป็นไป
ก็รู้แก่ใจว่าคงจะหมดหนทาง
10 ไม่ใช่ทุกอย่าง
คำร้อง จักราวุธ แสวงผล
ทำนอง/เรียบเรียง สมชัย ขำเลิศกุล
เมื่อพายุพัดออกไป และฟ้าสดใสก็คืนมาแทน
เมื่อความช้ำความเจ็บแค้น เพราะใครสักคนมันน้อยลงไป
จากใจที่เคยปวดร้าว ไม่ลืมเรื่องราวเสียใจฟูมฟาย
เมื่อวันล่วงเลยออกไป ก็จึงเข้าใจมันง่ายจริงๆ
แล้วก็แล้วกันเพราะเธอกับฉันไม่ใช่ทุกอย่าง
แม้จะถูกทิ้งกลางทางก็คงต้องไปโดยไม่มีเธอ
ยังมีอะไรใต้ฟ้ากว้างใหญ่ ที่มากไปกว่าความรัก
ยังมีอะไรต้องทำอีกหลายหลาก ที่มันจำเป็นกว่าความรักมากมาย
ก็เป็นแค่เพียงเหตุการณ์ ที่มันถูกกลืนด้วยกาลเวลา
จุดหนึ่งใต้เงาแผ่นฟ้า ที่มันก็ผ่านไปแล้วจริงๆ

คอมเม้นท์ล่าสุด