คนล่าฝัน (พ.ศ. 2534)
1 หมากเกมนี้
คำร้อง สุรักษ์ สุขเสวี
ทำนอง/เรียบเรียง ชาตรี คงสุวรรณ
หากลืมฉันได้ไม่ลำบาก เธอก็ควรจะจากฉันไป
ส่วนตัวฉันพอเข้าใจ…{พอเข้าใจ…พอเข้าใจ}
คนที่เป็นอดีตเธอก็ยังไม่ลืม
เธอนั้นยังมีใจให้กับเขา
ทำฉันทำทุกอย่างให้เธอนั้นลืมเรื่องเก่า
แต่มันไม่มีประโยชน์อะไร
แล้วเมื่อวันหนึ่งเขาจะกลับเข้ามา
ฉันก็รู้ว่าเธอรู้สึกเช่นไร
แม้ไม่ต้องบอกก็พอที่จะเข้าใจ
ในแววตาของเธอมันบอกอย่างนั้น
หมากเกมนี้ฉันก็รู้ ว่าจะต้องลงเอยอย่างไร
ไม่ต้องรอ ให้จบเกมฉัน ก็พร้อมจะยอมตัดใจ
หากลืมฉันได้ไม่ลำบาก เธอก็ควรจะจากฉันไป
ส่วนตัวฉันพอเข้าใจ ฉันมันแค่ทางผ่าน
วันที่ใจเธอเจ็บเธอก็ดึงฉันมา
เพียงเพื่อลืมเวลาที่ปวดร้าว
ทำเพื่อเธอเท่าไหร่ก็คงไม่เหมือนคนเก่า
เป็นแค่เพียงคนคั่นเวลา
คนมันรักจริง รักจนลืมเจ็บใจ ให้เธอนั้นใช้เป็นทางผ่าน
2 ไม่โกรธเลย
คำร้อง ประชา พงศ์สุพัฒน์
ทำนอง/เรียบเรียง สมชัย ขำเลิศกุล
ทำอะไรก็ทำต่อไปอย่างงั้น
ทำแต่งาน แต่งาน แต่งาน ทั้งหมด
ทำอะไรก็ทำต่อไปให้พอ
เธอให้รอก็รออยู่แล้วไม่เคยโกรธ
ทำอะไรถ้าดีก็ทำเถอะหนอ
ใครจะรง จะรอ ก็ลืมให้หมด
จะทำอะไรก็ทำต่อไปให้พอ
เธอให้รอก็รออยู่แล้วไม่เคยโกรธ
{โกรธทำไม} ไม่โกรธเลยแม้แต่นิดเดียว
{ต้องรอนาน} ไม่โกรธเลยไม่น้อยใจ
{รอเป็นปี} มันดีใจมันปลื้มใจ
{อา..ฮ่า..ฮา..ฮ่ะ} ทำอะไรก็ดีไปหมดเลยให้ตายเหอะเธอเอ๋ย
{ทำให้ดียิ่งทำยิ่งดีถูกไหม} ทำอะไรให้ใครต่อใครเขาหมด
{ทำอะไรก็ทำต่อไปให้พอ} เธอให้รอก็รออยู่แล้วไม่เคยโกรธ
ทำเข้าไปเอ้าทำเข้าไปไม่เว้น
ทำไม่เป็นก็ทำให้เป็นให้หมด
จะทำอะไรก็ทำต่อไปให้พอ
เธอให้รอก็รออยู่แล้วไม่เคยโกรธ
ทำอะไรก็ทำต่อไปอย่างงั้น
ทำแต่งาน แต่งาน แต่งาน ทั้งหมด
ทำอะไรก็ทำต่อไปให้พอ
คนที่รอแต่เธอน่ะเขาไม่โกรธเลย
3 กลับคืนรัง
คำร้อง สุรักษ์ สุขเสวี
ทำนอง/เรียบเรียง กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา
ถ้าเธอเคยมองดูนกบิน บินไปยังฟ้าไกล
เมื่อยามที่นกบินไป ออกจากรวงรัง
หากว่าจะไปที่ใด ที่มันเดียวดายอ้างว้าง
ยังกลับคืนรัง มาพบเจอคู่ใจ
ถ้าใจเราเป็นดังนกบิน เราจะโบยบินไป
เมื่อเราจะต้องแยกไป อยู่คนละทาง
หากแต่ว่าเรารู้กัน สักวันจะเจอกันอีกครั้ง
บินกลับคืนรัง มาพบเจอกันใหม่
ถึงแม้หัวใจของเรามีปีก
โบกบินแยกไปถึงไกลเท่าไหร่
และแล้วไม่นานสักวันจะกลับมา……{กลับ…มา}
เมื่อใดเรามองดูนกบิน บินไปยังฟ้าไกล
ก็คงจะช่วยเตือนใจ ให้มาเจอกัน
เมื่อใดเรามองดูนกบิน บินไปยังฟ้าไกล
ก็คงจะช่วยเตือนใจ ให้มาเจอกัน
ด้วยปีกแห่งฝัน มาพบกันที่เก่า
ด้วยปีกแห่งเรา มาพบเจอกันใหม่
4 ไม่เห็นใครแน่นอน
คำร้อง สีฟ้า
ทำนอง/เรียบเรียง อภิไชย เย็นพูนสุข
เวลาที่ฝนเทลงมา ลมพายุหมุนวน
เวลาใบไม้ลอยร่วงหล่น ทุกคนไม่อาจหยุดยั้งมัน
เวลาที่ผืนดินจะแตก คนเราจะแยกกัน
มีเหตุมีผลอ้างร้อยพัน ขัดกันทุกทาง
คนเราเมื่อเขาไม่มีใจ อะไรคงไม่ฟัง
อะไรคงไม่ดีซักอย่าง รักมันจืดจางจากหัวใจ
ลำพังเพียงฉันตัวคนเดียว หน่วงเหนี่ยวเธอเท่าไร
เพียงตัวเธอไม่มีหัวใจ ไม่อาจจะต้านทาน
เมื่อฟ้ายังเปลี่ยนสี โลกนี้ยังเปลี่ยนทุกวัน
ไม่อาจจะหยุดยั้งคืนวัน ที่เปลี่ยนเวียนหมุนไป
ชีวิตยังเปลี่ยนแปลง ลำน้ำยังเหือดแห้งไป
คนเราที่เคยรักมากมาย ยังมีไม่แน่นอน
ไม่เห็นใครแน่นอน……ไม่เห็นใครแน่นอน
5 หลบไปให้พ้น
คำร้อง อรรณพ จันสุตะ
ทำนอง/เรียบเรียง ชุมพล สุปัญโญ
เมื่อทนไม่ไหวหัวใจมันชวนหนี
ให้หนีบางคนที่เขาไม่มีหัวใจให้
จะไปให้พ้นผู้คนเคยเคยเห็น
ก็เมื่อตัวเรากลับต้องเป็นคนหมดความหมาย
แม้จะเจ็บเพียงไหน ก็ยังดีกว่าขาดใจอยู่ตรงนี้
หนีไปก่อนที่มันจะสาย เพราะว่าความปลอดภัยไม่มี
หลบๆไปให้พ้นดีกว่า หลบหลีกจากปัญหาที่สับสน
ถ้าอยู่ตรงนี้ยังหวาดๆ หัวใจจะขาดเพราะบางคน
หลบๆไปให้พ้นดีกว่า เจ็บปวดใจจนล้ามาเต็มล้น
หลบไปตอนนี้ทันเวลา ช้าไปจะหลีกไม่พ้น (ต้องเจอกับคนไม่มีใจ)
ไม่ขอคืนกลับ
หลบไปตรงที่ลับตาคน
หลบไปเลยไม่ขอทานทน
คนไม่มีใจ……หลบๆให้พ้น
หลบๆไปให้พ้น……หลบๆให้พ้น……คนไม่มีใจ…ไม่มีใจ
6 ยิ่งใกล้ยิ่งเจ็บ
คำร้อง โอภาส พันธุ์ดี
ทำนอง/เรียบเรียง โสฬส ปุณกะบุตร
จากคนคนที่เคยมีใจกันอยู่
เปลี่ยนไปเป็นไม่มีเยื่อใยต่อกัน
อยากลืมลืมทุกสิ่งลบล้างเรื่องวันวาน
หากเราไม่เห็นกันคงลืมกันได้
หนักใจตรงที่ความจำเป็นบางอย่าง
กดดันทำให้เราเจอกันต่อไป
ยิ่งเจอใจยิ่งเจ็บมันทรมานเกินไป
ห่างกันไปให้ไกลมันยังดีกว่า
คนที่รักร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน
คนไม่รักใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า
แต่ว่าหนทางทางของคน
ไม่มีให้เลือกเท่าไหร่
เจ็บสักเท่าไร…{เจ็บสักเท่าไร} ก็ต้องรับมา
อีกนานนานเท่าไรมันจึงจะจบ
จบไปไปให้ไกลไกลกันสุดตา
อยากมีชีวิตใหม่ไม่ต้องมีเธอมา
ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่ (ต้องเจอกับสายตาเย็นชากันอยู่)
เจ็บปวดเสมอที่ต้องเจอกัน
เอ่ยปากต่อกัน เหมือนคนใหม่
จำใจแสดงแกล้งทำกันไป
อย่างไม่ค่อยเต็มใจอย่างกับคนไม่เคยรักกัน
7 หลงหลงลืมลืม
คำร้อง โอภาส พันธุ์ดี
ทำนอง/เรียบเรียง ชาตรี คงสุวรรณ
หลงหลงลืมลืมเป็นอย่างนี้จนชินและเป็นประจำ
หลงหลงลืมลืมที่จะคิดจะทำให้เธอเอ็นดู
จะมีนัดก็ลืมจะไปส่งดอกไม้ก็ลืมที่อยู่
เกิดวันไหนก็ลืมจะดูใจก็รู้ว่าเธอ…ไม่พอใจ
หลงหลงลืมลืมที่จะคิดเอาใจเหมือนควรจะเป็น
ฉันนั้นยังดีที่เธอนั้นใจเย็นและยอมอภัย
แต่อย่างน้อยก็ยังมีสิ่งนึงซึ่งเธอยังจะไว้ใจกันได้
อาจจะเหมือนคนไม่เอาไหนแต่ก็มีใจเดียว
{เบื่อตัวเองที่ทำเธอไม่พอใจ}…………..(ฉันมันไม่เอาไหน)
{ก็มันเป็นอย่างงี้มาแต่ไหนแต่ไร}………(แต่ก็มีใจเดียว)
{เบื่อตัวเองฉันมันคนไม่เอาไหน}………(ก็มีเพียงเธอผู้เดียว)
{เป็นยังไงก็อย่างงั้นไม่เคยคิดทำตัวใหม่}
หลงหลงลืมลืมเป็นอย่างนี้จนเธอต้องพลอยรำคาญ
หลงหลงลืมลืมไปก็เพราะทำงานมากมายเกินไป
แต่อย่างน้อยก็ยังมีสิ่งดีที่ไม่เคยคิดมองใครใคร
อาจจะเหมือนคนไม่เอาไหนแต่ก็มีใจเดียว
{เป็นยังไงก็อย่างงั้นไม่เคยคิดทำตัวใหม่}
คงจะดูไม่เอาไหนแต่ก็มีใจเดียว
8 ขอเริ่มใหม่
คำร้อง อรรณพ จันสุตะ
ทำนอง/เรียบเรียง อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ
วันที่เราต้องจากกัน วันที่เราแยกทางกันเดิน
เราต่างคนเป็นส่วนเกิน จำต้องเดินจากกันไป
เธอโชคดีที่เธอยังมีคนอื่นแทน ส่วนฉันไม่ต้องการคนอื่นใด
อยากให้เรามาเริ่มใหม่ ไม่อยากให้เหินห่าง
ก็เธอคือทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ฉันต้องการจะมี
วันที่เธอไปจากฉัน ฉันว่าเธอนั้นไม่จำเป็น
วันต่อมาจึงได้เห็น เธอจำเป็นกว่าใครใคร
ใครจะมาทดแทนเธอได้คงไม่มี แหละฉันไม่ต้องการคนอื่นใด
อยากให้เรามาเริ่มใหม่ ไม่อยากให้เหินห่าง
ก็เธอคือทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ฉันต้องการจะมี
อยากให้เรามาเริ่มใหม่ ไม่อยากให้เหินห่าง
ก็เธอคือทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ฉันต้องการจะมี……กว่าใครใคร
ถึงวันนี้หัวใจก็มีแต่เธอ ยังไม่ยอมจะมีใคร
ถึงวันนี้ก็ยังต้องการจะมี มีแต่เธอตลอดไป
9 ฮึด
คำร้อง จักราวุธ แสวงผล
ทำนอง/เรียบเรียง สมชัย ขำเลิศกุล
บุกตลุยจะคว้าเอาชัย
ลงเต็มแรงจวนเจียนจะหมดกำลัง
บุกมานานจนใกล้จะยอม
ถ้าในใจยอมแพ้คงจบกัน
ที่ทำกันมานมนานไม่มีประโยชน์
ถ้าหากยอมแพ้ก็เหนื่อยฟรี
ถ้าหากยอมแพ้ก็จบกันไม่มีการแก้ตัว
อุตส่าห์ทำไว้ก็ป่วยการ
อุตส่าห์ทำไว้ก็หมดตัว
แล้วอยู่ๆจะมายอมแพ้ได้ยังไง
{ฮึดหน่อยอีกนิดเดียว} เดี๋ยวเดียวเท่านั้น
{ฮึดหน่อยก็แล้วกัน} ฮึดมันเข้าไว้
{ฮึดหน่อยอีกครั้งเดียว} ครั้งเดียวได้ไหม
{ฮึดหน่อยอีกไม่ไกล} ต้องไปให้ถึง
{ฮึดหน่อย อีกนิดเดียว}
10 ฝ่าวงล้อม
คำร้อง วรัชยา พรหมสถิต
ทำนอง/เรียบเรียง อภิไชย เย็นพูลสุข
ตกอยู่ในวงล้อม ฝูงชนคนเดินไป
จะแข่งกันไปไหน วุ่นวายกันซะเหลือทน
เดินเดินตามเค้าไป ใจเราเองกลับสับสน
ทำไมเราต้องทน เดินตามคนมากมายทำไม
มองไปที่ไหนก็อึดอัด
จะฝ่าจากวงล้อม หนีไปเพียงลำพัง
จะฝ่าจากกรงขัง สังคมเมืองไปชั่วคราว
ไปเดินบนผืนดิน ไปนอนกินอยู่ป่าเขา
ไปพิงอิงร่มเงา ทำใจเบา
สบายดีแท้ {ใสๆไม่มีฝุ่นควัน}
สบายดีแท้ {สวยๆไปด้วยพืชพันธุ์}
แสนสบาย {ครึ้มๆไปตลอดวัน}
สบายดีแท้ {ช่วยชุบชีวิตเราให้เบิกบาน}
จะอยู่ในวงล้อม ขุนเขาลำเนาไพร
เสพสุขตักตวงไว้ ให้ในใจเรารื่นรมย์
เพลินเพลินมันเรื่อยไป ใจสบายไม่ขื่นขม
ลืมคนลืมโลกกลม นอนกินลม
สบายดีแท้…….แสนสบาย
สบายดีแท้…….แสนสบาย
คอมเม้นท์ล่าสุด